Proces nawęglania.

Przy wytapianiu żeliwa jednym z najważniejszych etapów jest proces nawęglania żeliwa. Spośród pierwiastków występujących w żeliwie węgiel jest najistotniejszym z punktu widzenia struktury, która z kolei determinuje wszystkie właściwości mechaniczne, technologiczne i użytkowe odlewów. Od jakości nawęglacza i umiejętności jego wykorzystania zależy zatem jakość ciekłego stopu oraz jego wpływ na jakość i koszty uzyskania dobrego odlewu. Nawęglacze wytwarzane są z wyselekcjonowanych materiałów węglowych i grafitowych przez ich rafinację termiczną i kalcynację w wysokich temperaturach. W tych procesach oddestylowuje się niepożądane składniki popiołu, następnie następuje odgazowanie i tworzenie się karboidów charakteryzujących się wysokim stopniem uporządkowania atomów węgla. Szereg gatunków przedstawionych w tabeli umożliwia nawęglanie metalu we wszystkich rodzajach pieców łukowych, indukcyjnych i żeliwiakach a zarazem optymalizację warunków technicznych i ekonomicznych tego procesu.

Typowy skład chemiczny nawęglaczy:

Transport i przechowywanie

Nawęglacze dostarczane są w dużych workach PP po 1000kg przystosowanych do mechanicznego przeładunku, na życzenie odbiorcy mogą być również pakowane w worki po 25 kg. Składowanie powinno odbywać się w miejscach suchych i wentylowanych z dala od dostępu ognia. Opakowania zawsze posiadają wyraźne oznaczenia co do rodzaju materiału i numer partii, na tej podstawie należy określić skład i przeznaczenie towaru.

Uwagi i zalecenia

W zależności od profilu produkcji i wyposażenia odlewnie posiadają i rozwijają własne doświadczenia w komponowaniu wsadu dla poszczególnych gatunków stopów żelaza. Jednak aby uzyskać maksymalne przyswojenie nawęglacza należy zachować poniższe uwarunkowania:

1. Nawęglacz w miarę możliwości powinien być dozowany na dno pieca razem z wsadem stałym - złomem stalowym.

2. Po roztopieniu metalu i pobraniu próbki, koryguje się skład chemiczny, dodając zawsze nawęglacz przed dodatkiem FeSi.

3. Przy regulacji zawartości węgla w piecu lub kadzi metal powinien być czysty, a żużel dokładnie usunięty przed dodaniem nawęglacza.

4. Dodawanie nawęglacza na lustro metalu należy przeprowadzać kilkakrotnie dodając niewielkie jego ilości. Zbyt duża ilość nawęglacza powoduje jego utlenianie się zamiast rozpuszczania i mniejszy uzysk.

5. Mieszanie naturalne (indukcyjne) lub wymuszone w trakcie i po dodaniu nawęglacza przyśpiesza rozpuszczanie i poprawia przyswojenie węgla.

6. Należy pamiętać, że największe przyswojenie węgla i wysoką jakość metalu uzyskuje się tak dobierając dodatek nawęglacza do wsadu stałego, aby po roztopieniu i przegrzaniu nie korygować składu poprzez dodatek nawęglacza na lustro metalu.

7. Należy kontrolować temperaturę ciekłego metalu w piecu. Kiedy jest on przetrzymywany pomiędzy spustami i posiada temperaturę wyższą od 1450°C, pierwszy i ostatni spust może różnić się zawartością węgla. Wówczas należy skorygować węgiel dodać nawęglacz na lustro metalu.