Kształtki z PTFE

PTFE jest produkowany w procesie emulsyjnej polimeryzacji tetrafluoroetylenu. W wyniku tego procesu otrzymuje się emulsję tego polimeru w benzynie lub eterze naftowym, którą można przerabiać na granulat, profile, włókna, folię ewentualnie stosować jako środek do pokrywania powierzchni. W celu poprawienia lub zmiany własności, produkuje się PTFE z dodatkiem grafitu, węgla, włókien szklanych, PHB, brązu i proszków innych metali.

PTFE jest tworzywem łatwym i bezpiecznym w użyciu a przy tym najbardziej odpornym na chemikalia polimerem. Elementy z PTFE można łatwo obrabiać mechanicznie używając maszyn i narzędzi stosowanych do obróbki metali i drewna. Najważniejsze cechy PTFE, to:

doskonałe własności dielektryczne i izolacyjne a także po modyfikacji grafitem własności antystatyczne,

bardzo wysoka udarność także w niskich temperaturach, brak zjawiska drgań ściernych (efekt stick-slip),

bardzo dobra wytrzymałość na promieniowanie ultrafioletowe i wpływy atmosferyczne,

znakomite właściwości ślizgowe i ścieralne, ekstremalnie niski współczynnik tarcia i zużycia,

wysoka temperatura ciągłego użytkowania +260°C, temperaturowy zakres pracy: od -200 do +260°C,

wytrzymały na hydrolizę i gorącą parę, brak chłonności wody,

wysoka odporność cieplna (praktycznie nietopliwy, samogasnący i ciężko zapalający się wg. UL 94),

obojętność fizjologiczna - nieszkodliwy dla organizmu, bezsmakowy, bezzapachowy,

nietoksyczny, odporny na działanie mikroorganizmów i grzybów, odporność na starzenie środowiskowe,

odporność na podciśnienie (nie występuje odgazowywanie ani depolimeryzacja),

bardzo dobra odporność na oddziaływanie prawie wszystkich czynników chemicznych i rozpuszczalników.

Materiały z PTFE posiadają atest PZH i są fizjologicznie nieszkodliwe i dopuszczone do bezpośredniego kontaktu z artykułami spożywczymi (wytyczne UE i FDA). PTFE spełnia również warunki norm w zakresie przeciw pożarowym i traktowany jest jako materiał niepalny.

Czysty PTFE jest całkowicie nietopliwy i zaczyna rozkładać się w temperaturze 327°C. W temperaturze ok. 260° C przechodzi z fazy krystalicznej do fazy condis, w której staje się przezroczysty i miękki. Jedną z najważniejszych cech PTFE jest jego wyjątkowo mała energia powierzchniowa, dzięki czemu ma on dobre własności smarujące, oraz antyadhezyjne. Ze względu na nietopliwość PTFE nie można go obrabiać w typowy dla tworzyw sztucznych sposób, przez wytłaczanie lub wtrysk, lecz trzeba stosować techniki spiekania proszku - podobne do stosowanych w materiałach ceramicznych. Inną ważną własnością PTFE jest jego wysoka odporność chemiczna. Praktycznie nie reaguje ani nie rozpuszcza się, nie jest odporny jedynie na metale alkaliczne i fluor w stanie czystym, trójfluorek chloru, stężony kwas fluorowodorowy i oleje fluorowe - przy jednoczesnym działaniu wysokiej temperatury.